คุกแห่งความคิด

คราวนี้เป็นการสอบเขียนเรียงความ ที่ข้าพเจ้าเขียนเอง

คำถามก็ตามหัวข้อ

"จำเป็นไหมที่เราต้องเรียนดนตรีไทย เพราะเหตุใด?"

 ---------------------------------

เป็นเรื่องธรรมดาที่ดนตรีจะกลายเป็นชีวิตจิตใจ ตัดขาดไม่ได้จากชีวิตประจำวัน ดนตรีเป็นศิลปะ และดังที่ท่านผู้หนึ่งได้กล่าวเอาไว้ "เมืองใดไร้ศิลปะ ก็เทียบกับไร้อารยธรรม"

แต่จำเป็นด้วยหรือที่จะต้องเรียนดนตรีไทย?

เป็นข้อเท็จจริงอีกอย่างที่ดนตรีไทยกำลังจะสูญสิ้นไปทุกวัน เหตุเพราะหาผู้ที่มีใจรักทางด้านนี้ได้น้อยลง ประกอบกับที่ดนตรีไทยเราไม่มีการปรับตัวเลย เมื่อเทียบกับดนตรีสากล จึงเป็นหน้าที่อย่างหนึ่งของคนไทยที่จะทำศิลปะแขนงนี้เข้ามาในชีวิตประจำวัน

แต่การนำเข้ามาใช้ในยุคสมัยปัจจุบันนั้นเป็นไปได้ยาก เพราะมไม่ีกระทรวงออกมาดูแล รายได้ต่ำ ปัจจุับันแทบจะนับวงดนตรีไทยแท้ๆไม่ได้เลย วงดนตรีสากลคุมตลาดเพลง 100% ผู้ที่หันมาอนุรักษ์ของไทยก็ถูกมองว่าเชย ล้าสมัย

แล้วดนตรีไทยล้าสมัยจริงหรือ? ดนตรีไทย ที่คงอยู่ในรูปแบบเดิมตั้งแต่สมัยสุโขทัย ก็ย่อมไม่แปลกที่จะตามสังคมปัจจุบันไม่ทันเท่าดนตรีแขนงอื่น หากมีการปรับดนตรีไทยให้เข้าไปเล่นในวงดนตรีสากลได้ ก็ย่อมไม่แปลกที่เยาวชนจะเล่นตามนักร้องที่พวกตนชื่นชอบ ซึ่งจะตัดปัญหาการสูญพันธ์ของดนตรีไทยไปได้มากโข

จะเป็นไปได้ไหมที่จะเกิดเรื่องแบบนั้น? ย่อมได้ หากคุณเริ่มทำตั้งแต่วันนี้ โดยไม่ยึดติดกับกรอบความนิยมของสังคม ไม่รอให้มีคนเริ่มนำไปก่อน

ตรงกันข้าม เรากลับละเลยสิ่งที่แสดงถึงชนชาติ ความเป็นมาของเรา เครื่องดนตรีทุกชิ้นสร้างขึ้นมาจากหยาดเหงื่อ แรงกาย แรงใจ ของคน ซึ่งมีจิตเปี่ยมไปด้วยใจรักทางด้านนี้ ในปัจจุบัน ผู้ที่มีใจรัก ก็ยังพอมีอยู่ แต่มิได้โ่ด่งดังเยี่ยงในปัจจุบัน (อดีต)

เราต้องหาวิธีที่ทำให้คนไทยหันกลับไปมองกำพืดของตัวเราเอง แล้วทำให้เราไม่เขินอายที่จะหยิบเครื่องดนตรีไทยมาเล่น หากเราใช้การเล่นดนตรีไทยในวิธีแปลกๆ ใหม่ๆ ก็ย่อมจะหาคนที่จะมาเล่นดนตรีไทยตามได้มากขึ้น

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะดำรงความเป็นไทย จิตวิญญาณที่เราเคยมีอยู่กับดนตรีไทยในอดีตได้อย่างครบถ้วน แต่เราสามารถเลือกที่จะสร้างสิ่งนั้นขึ้นมาด้วยสองมือของเราเอง สร้างมันขึ้นมาเพื่อฟื้นฟูดนตรีไทย ไม่ให้มันพิกลพิการเยี่ยงปัจจุบัน

ด้วยเหตุนี้ ดนตรีไทยจึงกลายเป็นสิ่งที่ต้องถูกถ่ายทอด จากครูสู่ศิษย์ จากลูกสู่หลาน ไม่ต้องเจาะจงเนื้อหาใดๆ แต่แค่ใช้เป็นวิชาให้ตำติดตัว ใช้ได้จนวันตาย เราควรส่งเสริมให้ลูกหลานของเรา เล่นเครื่องดนตรีที่พวกเขาชอบ มิใช่พยายามให้เขารู้ทุกอย่าง เพราะมันย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะทำแบบนั้น

ดนตรีไทยควรจะปลูกฟังตั้งแต่เด็ก ยันโต ยันตาย เพื่อให้ดนตรีไทยอยู่ในจิตสำนึกของชาวไทยทุกคน เช่นเดียวกับที่ดนตรีสากลแทรกซึมเข้ามาในสังคมเราในสมัยปัจจุบัน ดนตรีควรจะเป็นธรรมชาติของเรา ไม่ใช่สิ่งที่ถูกยัดเยียดให้เรียนอย่างไม่เต็มใจ ผู้เรียนควรจะรู้สึกสนุกไปกับมัน ไม่ใช่ กลัวเกรงว่าจะผิดพลาด หากไม่กล้าทำผิดพลาด แล้วใครมันจะเรียน หากการผิดพลาดเทียบเท่ากับโทษทัณฑ์?

ทั้งนี้ ดนตรีไทยจะตายหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับพวกเราที่จะรวมมือ ร่วมมือ รวมแรง ร่วมแรง รวมใจ ร่วมใจกันใช้ เล่น สนุกกับมันในชีวิตประจำวัน เหมือนกับชาวสยามในอดีต หากเราเรียนโดยสักแต่ว่าเรียน หรือสอนโดยสักแต่ว่าสอน มันก็ไม่แปลกที่ดนตรีไทยจะตายต่อไปในอนาคต

 ดนตรีไทยควรถูกสอนและถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น ต้องถูกผนึกไว้ในหลักสูตรการเรียน และจะต้องมุ่งเป้าหมายให้ผูเรียนมีใจรัก ถึงจะทำให้ดนตรีไทยยืนหยัดต่อไปได้ (ใน) อนาคต เราต้องเรียนดนตรีไทย เพื่ออนุรักษ์ความเป็นไทยให้คงอยู่ได้ถึงปัจจุบัน

----------------

ผิดสองจุด = ='

()  คือที่มาแก้ตอนหลัง เวลาพิมพ์

สอบ ให้เวลา 55 นาที

โอเคละเนอะ

เอา exteen เป็นที่รวมบทความ เรียงความที่พิมพ์เลยแล้วกัน!